Izložba crteža i slika „Tmine i Svjetline“

on .

Izložba crteža i slika „Tmine i Svjetline“ autorice Jasmine Kulenović-Roganović

u prostorijama Nacionalne i univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine

U prostorijama Nacionalne i univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine (NUBBiH) u organizaciji ove Biblioteke danas je otvorena izložba crteža i slika „Tmine i Svjetline“ autorice Jasmine Kulenović-Roganović iz Beograda, koja će biti otvorena do 13. oktobra 2013. godine.

Nakon Sarajeva postavka slika autorice Jasmine Kulenović-Roganović bit će preseljena i predstavljena publici u rodnom gradu autorice Travniku, u prostorijama Zavičajnog muzeja Travnik od 23. do 31. oktobra 2013. godine.

Jasmina Kulenović-Roganović rođena je u Travniku 1939. godine. Po obrazovanju je diplomirani istoričar umjetnosti, a po vokaciji likovni umjetnik.

U svojstvu istoričara umjetnosti više godina je radila u muzejskoj struci, zatim u ustanovama međunarodno prosvjetno-kulturne saradnje i zaštitu kulturnog naslijeđa. Svoj prioritetni interes i potrebu za umjetničkim stvaralaštvom razvijala je individualno, kao i putem pohađanja likovne nastave u odgovarajućim obrazovnim ustanovama.

Osim jednog broja samostalnih izložbi ostvarila je učešće u 50 grupnih izložbi i u radu više likovnih kolonija. Živi i stvara u Srbiji od 1958. godine, a stanuje u Beogradu.

Prilikom otvorenja izložbe prisutnima su se obratili dr. Ismet Ovčina, direktor NUBBiH, Ibrahim Spahić, predsjednik Kulturnog foruma BiH, Strajo Krsmanović, direktor Umjetničke galerije BiH i na kraju sama autorica.

U svojim obraćanjima govorili su o vlastitim dojmovima, te između ostalog najviše citirali riječi Koste Bogdanovića, vajara i profesora istorije umjetnosti:

„...Po struci istoričarka umjetnosti i po vokaciji slikarka, ona je svojim slikarskim radom spojila veliki krug od Delhija preko New Yorka, do Beograda, unoseći u skoro svaki dio tog prostora i dio nezaboravljenog rodnog Travnika i Bosne. Njeno slikarstvo u tom sjećanju prostora, objekata i ljudi, sadrži opštu konstantu nostalgije prema svemu preživljenom i doživljenom, u delikatnom koloritu svjetline koja je propuštena u vidno polje kao kroz najfiniju svilu, ujednačenim tonovima motivski smirenih prizora...“